
                             W y k ł a d   1 2

                       Klasyfikacja widm gwiazd
                     =============================


1814  Joseph Fraunhofer skatalogował linie w woidmie Słońca

1817  Fraunhofer stwierdził, że rózne gwiazdy mają różne widma

1890  W tej dekadzie Edward Pickering (Uniwersytet Harwarda, USA) ze
      swoją asystentką Williaminą Felming opracował klasyfikację widm wg.
      natężenia linii absorpcyjnych wodoru, oznaczając poszczególne typy
      literami alfabetu, od A

1901  Inna asystentka Pickeringa, Annie Cannon, umieściła typy O i B przed
      typem A, dodała podtypy (np. A0, A1, ..., A9)

      Tak powstała harwardzka klasyfikacja widmowa: 

	             O, B, A,          F, G, K, M

                   wczesne typy        późne typy

      Kolejność wg. malejącej temp. efektywnej gwiazd

      By łatwiej zapamiętać: Oh Be A Fine Girl/Guy Kiss Me

1911-1914  Cannon sklasyfikowała 200 tys. widm gwiazd, naświetlonych na
           astrografie Drapera (obecnie w Obserwatorium UMK w Piwnicach 
           k. Torunia), wypozażonym w pryzmat obiektywowy (na jednej kliszy
           uzyskiwano na raz dużo widm)

           Rezultaty w Henry Draper Catalogue; do dziś gwiazdy czętso są
           oznaczane numerami tego katalogu, np. beta Orionis to
           HD 39801

Wytłumaczenie takiej kolejności gwiazd było niejasne.

Przykład:
-------------------------------------------------------------------
Vega   A0, Teff= 9500 K, silne linie wodoru, słabe linie wapnia
Słońce G2, Teff= 5770 K, słabe linie wodoru, silne linie wapna

Od czego zależy natężenie linii widmowych?
-------------------------------------------------------------------



